چشمان پر امید دستان پر توان

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

اینجا، جایی است برای امید دادن به کسانی که ظاهر زندگی‌شان با من و شما فرق می‌کند. پاهایشان پر توان نیست و دست‌های مهربانشان توان انجام آسان‌ترین کارها را هم ندارد. اما دلشان پر از امید است و شوق به زندگی دارند. خوب می‌ببینند و خوب فکر می‌کنند همان‌هایی که بعضی از ما با دیدنشان حس‌ترحم داریم و گاهی هم از ترس اینکه مبادا نگاهشان به ما بیفتد راهمان را کج می‌کنیم. در جامعه به آنها معلول می‌گویند، اما خیّران و حامیان مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر آنها را باز توان خطاب می‌کند. برای عزت بخشیدن به آنها هم مرکزی را ایجاد کردند تا در آن حرفه‌ای یاد گرفته و کسب درآمد کنند. یکی از زیر مجموعه‌های این مؤسسه، از تیرماه امسال کارش را در منطقه ما آغاز کرد. در این مکان، علاوه بر افراد بازتوان، بانوان سرپرست خانوار هم از تسهیلات آموزشی و درآمدزایی استفاده می‌کنند. هادی کریمی، معاون اشتغالزایی و کارآفرین مؤسسه نیکوکاری رعدالغدیر، معتقد است کار نیک فقط دستگیری از نیازمندان نیست، گاهی ایجاد جرقه امید در دل افسرده یک بازتوان دریچه‌های زندگی را به رویش باز می‌کند.

مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر در منطقه ما

با ورود به خیابان تکیه اکبرآبادی شمالی، تابلو مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر از دور پیداست. چند سال پیش مرکز نگهداری از معلولان ذهنی بود و حالا مرکز اشتغالزایی و توانمندی افراد باز توان شده است. فضای وسیعی است. یک سالن بزرگ با کارگاه‌های متفاوت. صدای چرخکاری و همهمه آدم‌ها خبر از این می‌دهد که زندگی در اینجا جریان دارد. کریمی در دفتر کارش مشغول رسیدگی به امور مددجویانش است. دست از کار کشیده و پذیرای ما می‌شود. می‌گوید: «‌مؤسسه رعد الغدیر سال ۸۰ در محله خلیج‌فارس راه‌اندازی شد. چند خیّر ‌بانی این کار شدند. با این هدف که به افراد بازتوان امید زندگی داده و امکان آموزش و کار کردن را برایشان فراهم کنند.» او ادامه می‌دهد: «معلول جسمی روحی شکننده و حساس دارد و اگر به آنها ‌ترحم شود غرور و احساس‌شان جریحه‌دار می‌شود. در این مؤسسه عزت نفس پیدا می‌کنند. به جامعه ورود پیدا کرده و با کار کردن احساس مفید بودن می‌کنند.» به مرور زمان و ازدیاد تعداد مراجعه‌کنندگان تعداد مرکزهای زیرمجموعه مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر افزایش پیدا کرد. تا اینکه اوایل سال ۱۳۹۴ در تعامل با بهزیستی قرار شد این مکان را در اختیار مؤسسه بگذارد مشروط بر اینکه امکان اشتغال را برای بانوان سرپرست خانوار و نابینایان، ناشنوایان و معلولان جسمی حرکتی ایجاد شود. کریمی اشاره می‌کند: «‌این مؤسسه از تیرماه آغاز به کار کرد. البته یک ماه طول کشید تا فرم سالن و زیرساخت‌های مجموعه برای انجام کار مهیا شود.»

۸ کارگاه برای اشتغالزایی
۱۲۰ نفر از بانوان سرپرست خانوار و باز توان در این مؤسسه فعالیت می‌کنند. به گفته کریمی حدود ۷۰‌درصد این افراد را بانوان سرپرست خانوار و بدسرپرست تشکیل می‌دهند. می‌گوید: «از باقی افراد هم ۲۰‌درصد ناشنوا و ۱۰‌درصد معلول جسمی هستند.» ۸ کارگاه در این فضا تعبیه شده و حرفه‌های مختلفی آموزش داده می‌شود تا فرد بنا به علاقه‌ای که دارد حرفه‌ای را دنبال کند. کریمی توضیح می‌هد: «‌کارگاه خیاطی کت و شلوار، کارگاه خیاطی شلوار زنانه و مانتو، اسباب‌بازی رباتیک و جورچین. فرش ۴۰ تکه، سراجی و صحافی، بسته‌بندی مواد غذایی، بسته‌بندی ست بیمارستانی و آشپزخانه صنعتی کارگاه‌های ماست. علاوه بر این ۳ کلاس آموزشی چرم‌دوزی، معرق‌کاری و رایانه برای علاقه‌مندان به هنر در نظر گرفته شده و به آنها آموزش رایگان داده می‌شود. او اشاره می‌کند: «‌از سیاست‌های بهزیستی است که مراجعه‌کننده از همه جای تهران را پوشش دهیم اما در حال حاضر بیشتر اهالی منطقه ۱۴ عضو اینجا هستند.»

اینجا امن است

فاطمه سلیمی بانوی سرپرست خانواری است که در کارگاه دوخت کت و شلوار مؤسسه رعد الغدیر فعالیت می‌کند. او این مؤسسه را امتیازی برای کسب درآمد بانوان جویای کار می‌داند و می‌گوید: «‌کار کردن برای خانم‌ها در هر محیطی دشوار است. یک خانم باید اول احساس امنیت کند تا بتواند با آرامش کار کرده و بازدهی خوبی داشته باشد. این امکان در اینجا مهیا است.»
سلیمی ادامه می‌دهد: «‌در آمد این مؤسسه طبق تعرفه بیمه تأمین اجتماعی است و از این بابت خیلی خوشحال هستم.» به اعتقاد این بانوی هم‌محله‌ای، مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر موقعیتی را ایجاد کرده که افراد معلول هم بتوانند کسب و‌کاری را یاد بگیرند. او اشاره می‌کند: «‌متأسفانه جامعه ما به گونه‌ای است که امکان فعالیت برای معلولان وجود ندارد و به مرور زمان این افراد گوشه‌گیر و منزوی می‌شوند. اما در اینجا کار می‌کنند و حقوق می‌گیرند.»

آموزش رایگان
ناهید امینی هم سرپرست خانواراست. ۹ سال است که خیاطی می‌کند. او ۲ فرزند دارد و برای امرار معاش در مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر مشغول کار شده است. می‌گوید: «‌تا دو سال پیش در یک کارگاه خیاطی مشغول فعالیت بودم و از سال پیش که آن کارگاه به این مرکز منتقل شده است من هم در این مکان کار می‌کنم.» او ادامه می‌دهد: «‌مرکز رعد فضای بزرگی است و امکانات آن خیلی خوب است. کار کردن در اینجا آرامش خاصی دارد و امیدوارم در سال جدید این آرامش بیشتر شود.»
امینی اشاره می‌کند که در مؤسسه رعد شغل‌های متنوعی وجود دارد و هر کس بنا به سلیقه و توانایی که دارد حرفه‌ای را دنبال می‌کند. این بانو می‌گوید: «‌در اینجا رایگان به افراد آموزش داده و بعد هم در صورت تمایل فرد مشغول کار می‌شود.

بانوان سرپرست خانوار هم حمایت می‌شوند
کریمی می‌گوید: از زمان راه‌اندازی مؤسسه تاکنون ۲۵۰ نفر مراجعه‌کننده داشتیم که همه‌شان آموزش دیده‌اند اما فقط همین تعداد تمایل نشان داده‌اند که در اینجا برای کار کردن بمانند.» به گفته کریمی با اینکه حیطه فعالیتشان‌ ارائه خدمات به افراد بازتوان است اما بهزیستی تأکید کرده که امکانات موجود برای بانوان سرپرست خانوار یا بدسرپرست نیز فراهم شود. او توضیح بیشتری می‌دهد: «‌بانوان سرپرست خانوار یا بدسرپرست آسیب‌پذیرترین قشر جامعه هستند. چراکه برای گذران زندگی نیاز به کسب درآمد دارند و اگر این امکان برای آنها مهیا نشود ممکن است خطرات بزرگی امنیت آنها را تهدید کند. از این‌رو بهزیستی برای رفع مشکلات آسیب اجتماعی موقعیت کار کردن آنها را در محیط‌هایی سالم و امن فراهم کرده است. البته اولویت کار با افراد باز توان است. او اشاره می‌کند: «‌مددجویان هر آنچه که کار می‌کنند درآمدشان برای خودشان است. در کارگاه‌های خیاطی مددجو وقتی خوب خودش را نشان داد، سرپرست کارگاه هم کارش را تأیید کرد برایش حقوق در نظر گرفته شده و بیمه می‌شود.»

خدمات حمایتی برای معلولان
اینکه مؤسسه رعد الغدیر سیاست‌های حمایتی خود را برای اشتغالزایی و توانبخشی معلولان گذاشته را کریمی این‌گونه پاسخ می‌دهد: «‌به معلول‌های جسمی حرکتی در جامعه ما خیلی بها داده نمی‌شود. موقعیت‌کاری برای آنها نیست. این افراد روز به روز گوشه گیرتر و منزوی‌تر می‌شوند در صورتی‌که اغلب آنها دارای استعدادهای درخشان و هوش سرشاری هستند. این مؤسسه امکان شکوفا شدن توانایی‌های آنها را مهیا کرده تا برای داشتن زندگی ایده‌آل‌تر تلاش بیشتری کنند.» او ادامه می‌دهد: «‌افراد بازتوان وقتی می‌بینند که پرثمر هستند عزت نفس پیدا می‌کنند. ما حق نداریم این امید را از آنها بگیریم.» به گفته کریمی افراد معلول‌ چند دسته هستند، که بعضی از آنها با خدمات توانبخشی بهبود می‌یابند. او اشاره می‌کند: «‌اغلب کسانی که با این خدمات بهتر می‌شوند زیر ۱۴ سال هستند. اما بعضی از آنها با توجه به مسیر درمانی که طی می‌کنند به هیچ‌گونه سلامت خود را به دست نمی‌آوردند و توانایی کار کردن ندارند، برای کمک به هزینه درمان آنها امکان اشتغال را برای خانواده آنها فراهم می‌کنیم.»

خیّرهایی که مجموعه را یاری می‌کنند
اداره امور این مؤسسه مردم‌نهاد نیاز به حمایت مالی خیّران دارد. کریمی اشاره می‌کند که مرکز شماره ۴ به تازگی کارش را شروع کرده و هنور نتوانسته مخاطب‌های خود را در منطقه ۱۴ پیدا کند. می‌گوید: «‌از اهالی منطقه ۱۴ تنها کسی که ما را تاکنون یاری کرده، دکتر حمیدی، شهردار منطقه است. او برای راه‌اندازی مؤسسه خصوصاً در تأمین تجهیزات و درست کردن زیرساخت‌های کارگاه‌ها کمک زیادی کرد. ‌» مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر ۱۰ حامی و خیّر دارد که در تأمین مالی، تأمین تجهیزات و یا ارزاق کمک می‌کنند.به گفته کریمی دکتر سلطان‌زاده، مهندس کاشان‌چی و دکتر طبیانی از جمله کسانی هستند که خدمات ارزنده‌ای به این مؤسسه کرده‌اند.

گشتزنی در کارگاه‌های اشتغالزایی
کریمی توضیحات لازم درباره نحوه کار را داده و می‌خواهد که با هم همراه شویم تا از کارگاه‌ها دیدن کنیم. به گفته خودش کار هر روز اوست تا از مددجو‌یانش دیدن کند و از احوالشان خبر بگیرد. می‌گوید: «‌هر روز صبح قبل از رسیدن به امور مؤسسه به کارگاه‌ها سرکشی می‌کنم تا اگر کم و کسری دارند برطرف کنم. گاهی پیش می‌آید مددجو در حین کار با مشکل مواجه شده و نیاز به حمایت دارد. البته این مورد بیشتر در مورد افراد بازتوان صدق می‌کند. نخستین کارگاهی که می‌رویم بسته‌بندی مواد غذایی است. ۵ نفر در آنجا مشغول کارند که همه‌شان معلولیت جسمی حرکتی دارند. کریمی می‌گوید: «‌برای اینکه کار حساسی است و دقت نظر می‌خواهد در این کارگاه از وجود خانم‌ها استفاده شده است. بسته‌بندی برای طرح صبحانه سالم است. ۱۰ نوع صبحانه در اینجا آماده می‌شود.» این طرح با همکاری معاونت اجتماعی شرکت مترو در نظر گرفته شده و در ۲۴ ایستگاه مترو از جمله ایستگاه‌های میدان شهدا و نیروی هوایی که در منطقه ما قرار دارند صبحانه سالم عرضه می‌شود.

فرش ۴۰ تکه
کارگاه فرش ۴۰ تکه طرحی نو برای کمک به اقتصاد خانواده است. چند نفری مشغول برش زدن فرش‌های دستبافی هستند که کیفیت خود را از دست داده یا دچار پوسیدگی شده‌اند. دهقان هنرمند معلولی است که با مهارت خاصی تکه‌های فرش را باسلیقه و ظرافت خاصی کنار هم گذاشته و به هم وصل می‌کند. کریمی نگاهی به کار او انداخته و تحسینش می‌کند. سپس توضیح می‌دهد: «‌استاد این کارگاه، در فرش‌بافی تبحر خاصی دارد. برای آموزش از این هنرمند برجسته کمک گرفته‌ایم. محصولات خوبی تولید و به بازار عرضه می‌شود.»

کارگاه خیاطی، شلوغ‌ترین کارگاه
کارگاه اسباب‌بازی رباتیک، مکان دیگری برای فعالیت مددجویان است. در این کارگاه قطعات اسباب‌بازی به هم متصل می‌شود. به گفته کریمی کسانی که در این کارگاه فعالیت می‌کنند، معلولیت جسمی دارند. کارگاه بعدی، سراجی و صحافی است و در آن محصولات ارزنده‌ای تولید می‌شود. کریمی با همه کسانی که در این مکان کار می‌کنند خوش‌وبش می‌کند و با زبان اشاره با چند نفری احوالپرسی می‌کند. می‌گوید که ناشنوا هستند. سپس ادامه می‌دهد: «‌کارگاه خیاطی کت و شلوار از همه شلوغ‌تر است. ۶۵ نفر کار می‌کنند که از بین آنها ۵۵ نفرشان خانم سرپرست خانوار هستند باقی فرزندان بازتوانان جسمی هستند. در کارگاه خیاطی مانتو خانم‌ها کار می‌کنند. اما آشپزخانه صنعتی را آقایان اداره می‌کند.»

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

نظرات شما
0 دیدگاه ها
Inline Feedbacks
مشاهده تمامی دیدگاه ها
دیگر مطالب