[vc_row][vc_column][vc_column_text]
اینجا در یکی از فرعیهای منتهی به خیابان پاسدار گمنام مجموعهای فعالیت میکند که هدفش مهارتآموزی، ایجاد اشتغال و عزت بخشیدن به کسانی است که شاید از نظر فیزیکی توان انجام دادن بعضی کارها برایشان به آسانی ما نباشد…
اینجا در یکی از فرعیهای منتهی به خیابان پاسدار گمنام مجموعهای فعالیت میکند که هدفش مهارتآموزی، ایجاد اشتغال و عزت بخشیدن به کسانی است که شاید از نظر فیزیکی توان انجام دادن بعضی کارها برایشان به آسانی ما نباشد و ظاهر زندگیشان با من و شما کمی فرق کند اما دلی پرامید دارند و پرتلاش هستند؛ ایدههای نابی در ذهن میپرورانند و جایترحم فقط نیاز به حمایت و همراهی دارند. نیازی که هدف فعالیت مجموعه کارآفرینی «رعد الغدیر» است و با مهارتآموزی و اشتغالزایی برای توانیابها به آن توجه شده. اینجا باوجود کاستیها و مشکلاتی که سر راه افراد کمتوان جسمیـ حرکتی و بانوان سرپرست خانوار هست و حمایت کم مسئولان، با وجود بانیان خیر و دلسوز، زندگی جریان دارد. آنچه دیدیم شوق به زندگی، عزت نفس و ایدههای ناب بود و توانیابهایی که با چهرهای خندان و امیدوار از این ایدهها برایمان میگویند.
مرکز پیام برای ویلچریها
بیش از ۲ هزار و ۲۰۰ نفر از افراد کمتوان جسمی و حرکتی و سرپرست خانوار تحت پوشش مجموعه توانبخشی و کارآفرینی الغدیر قرار دارند. ازاینبین برای ۷۰۰ نفر اشتغال ایجاد شده است. به گفته معاون اشتغال کارآفرینی الغدیر، ۲۵۰ نفر مستقیم و مستمر در این مجموعه و در کارگاههای مختلف هنری مشغول به کار هستند که همگی از خدمات بیمه تأمین اجتماعی بهرهمیبرند. از مراکز فعال در این مجموعه که شاید نمونهاش در کمتر جایی از تهران وجود داشته باشد مرکز پیام است. کار این مرکز مسیر دادن به پیامهای کوتاه و نظمبخشیدن به فرایند ارسال و دریافت پیام است. تفاوت مرکز پیام فعال در مجموعه با سایر مراکز در این است که اینجا توسط افراد معلول اداره میشود. مرکزی که سال گذشته با ۲۵ نفر معلول کار خود را شروع کرد و حالا بیش از ۱۲۰ نفر کارمند دارد. به گفته «نعیمه مقدم» سرپرست مرکز بیش از ۹۰درصد شاغلان معلولان ویلچری هستند؛ برنامه این است که با توسعه مرکز افراد بیشتری جذب شوند.
اینجا کسی منزوی نیست
«هادی زارعی» ۳۴ ساله، بااینکه از نظر بینایی مشکل دارد از افراد موفق و آموزشیارهای مرکز بهحساب میآید. او میگوید: «مهارت فن بیان در این مرکز بیش از مهارت راه رفتن با پا به کار میآید. به همین دلیل همه افراد اینجا از تحصیلکرده تا کمسواد پس از طی دوره آموزشی مشغول به کار میشوند.» به گفته «لیلا محمدی» بانوی جوانی که روی ویلچر نشسته و مشغول کار است هیچکدام از کارکنان اینجا منزوی نیستند و پرنشاط و با اعتمادبهنفس کار میکنند. چون میبینند باوجود چنین فضایی حتی آنهایی که توان بلند شدن از ویلچر را ندارند حالا فردی مؤثر هستند و درآمد کسب میکنند.
صبحانه سالم
چنانچه از جمله کسانی باشید که از مترو برای رفتوآمد در شهر استفاده میکنید حتماً کانترهای صبحانه سالم را که در تعدادی از ایستگاهها جانمایی شده دیدهاید. این کانترها توسط افراد کمتوان جسمی و حرکتی از ۶ تا ۹ صبح اداره میشود. آنها با فروش صبحانه سالم و خانگی امرار معاش میکنند. صبحانهای که توسط خانمهای کمتوان جسمی در کارگاه و آشپزخانهای در همین مجموعه بستهبندی و تهیه میشود. کریمی دراینباره میگوید: «طرح صبحانه سالم با همکاری معاونت اجتماعی مترو و برای تشویق فرهنگ صبحانه خوردن و اشتغال معلولان آغاز به کار کرد که ابتدا بهصورت آزمایشی در ۵ ایستگاه اجرا شد و حالا این طرح در ۲۲ ایستگاه اجرا میشود. علاوه بر فعالیت خانمهای کمتوان جسمی در این آشپزخانه، بیش از ۴۰ نفر معلول در این خصوص مشغول به کارند و بااینکه درآمد حاصل از این فعالیت هنوز خوب نیست اما همین درآمدزایی برای معلولان تأثیر زیادی در اعتماد به نفس آنها داشته است.»
خدمات درمانی و توانبخشی
اداره امور این مؤسسه مردمنهاد توسط جوانان فعال و البته خیّرانی صورت میگیرد که هدفشان ایجاد امید به افراد کمتوان جسمی و معلول و کمک و توانبخشی آنهاست. سرپرست مجموعه الغدیر دراینباره میگوید: «افراد معلول چند دسته هستند. برخی از آنها باهوش و خلاق هستند که با حمایت و ایجاد انگیزه میتوانند در عرصه کار و تولید مؤثر باشند اما تعدادی از آنها نیز نیاز به خدمات توانبخشی دارند.» به گفته «هادی کریمی» در این خصوص مکان مستقل و مجهزی برای توانبخشی و توانافزایی معلولان جسمی حرکتی در نظر گرفته شده است. در زمینههای فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و دندانپزشکی کلیه خدمات درمانی برای توانبخشی افراد معلول رایگان در نظر گرفته شده است. کریمی میگوید: «تعدادی از این افراد با دریافت خدمات درمانی، سلامت خود را به دست میآورند. در اینبین آن دسته از معلولانی که حتی پس از طی مراحل درمان بهبود پیدا نمیکنند و توانایی کار ندارند بهصورت حمایت از سایر اعضای خانواده هزینههای درمان آنها تأمین میشود.»
یاریم می دهند
«محمد مزینانی» جوان معرقکاری که در کارگاه مشغول کار روی یک اثر مذهبی است میگوید: «ابتدا این هنر را برای علاقه و پر کردن اوقات فراغت انجام دادم تا اینکه با مجموعه الغدیر آشنا شدم. اینجا فضای بزرگ و خوبی در اختیارم گذاشتند و برای عرضه کارهایم و فروش آنها مرا یاری میکنند.»
امید به توسعه
«ناهید سلطانی» از بانوان هنرمندی است که در کارگاه هنری مشغول است و حالا بهقدری در کارش مهارت کسب کرده که بهعنوان مربی به شاگردان ناشنوا و حتی بانوان سرپرست خانواده آموزش میدهد. او میگوید: «اینجا از این نظر که فضای کار و فعالیت برای افراد معلولی که گاهی منزوی شدهاند فراهم شده بسیار مؤثر و مفید است. امیدوارم با حمایت مسئولان و توجه بیشترشان به خیّران و بانیهای مجموعه، چنین فضاهایی و نوع خدمترسانیشان بیشتر توسعه یابد.»
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
